ناپایداری عشق؛ میشود عشقت، میرود عشقت:
عشق رمانتیک در مغز بیشتر به سیستم پاداش و وسواس شبیه است تا قرارداد ابدی؛ مرحله شیدایی معمولاً ۱۸ تا ۳۶ ماه فروکش میکند. یونانیها عشق پایدار را «فیلئو» و «آگاپه» مینامیدند. اگر «شدن» و «رفتن» دو فاز یک پدیده باشند، عشق با رفتن تمام میشود یا فقط نامش عوض میشود؟
راهکار:
این عبارت را میتوان مثل یک قانون فیزیکی خواند: عشق نه ملک است نه قرارداد، یک رویداد است. وقتی «میشود»، انرژی و توجه را جابهجا میکند؛ وقتی «میرود»، همان انرژی شکل تازهای میگیرد. به جای گره زدن هویت به ماندن یا رفتنش، ردِ آن را در انتخابها و سلیقهات ببین.