نشانه عشق الهی: گفتوگویی عرفانی درباره عشق واقعی:
در علوم اعصاب، تجربهٔ عشق الهی و عشق رمانتیک هر دو هستهٔ اکومبنس (مرکز پاداش) را روشن میکنند، ولی عشق الهی همزمان لوب آهیانهای را کمفعال میکند و مرزهای «خود» را محو میسازد؛ چیزی که عرفا «فنا» میخوانند. جالب اینجاست که مغز در این حالت، واقعاً دنیا را «الکی»تر از همیشه حس میکند. آیا این همان نشانی است که خستهدلان میجویند؟
راهکار:
در روانشناسی مثبتگرا، جستجوی نشانههای عشق الهی در دل رنج، شکلی از «معناجویی» است که تابآوری را افزایش میدهد. شاید پاسخ نه یک نشانه بیرونی، که آرامشی باشد که در میانهٔ طوفان در تو جوانه میزند؛ همان سکوتِ پس از «الکی» دیدن همه چیز.