دل به دلدار دادن

شعر دل به دلدار دهیم از هوشنگ ابتهاج:

در عصب‌شناسی عشق، دیدن چهره معشوق سیستم پاداش مغز را چنان فعال می‌کند که ترشح دوپامین تا ۵۰٪ بالا می‌رود؛ شاید برای همین ابتهاج «جان و دل و دیده» را یک‌جا خرجِ دیدار می‌کند. در تصوف اما «نظر» فقط دیدن نیست، نوعی تغذیه روحی است. اگر دیدن این‌همه ارزش دارد، چرا از نگاه کردن دریغ می‌کنیم؟

راهکار:

این رباعی را می‌توان به‌مثابه نقشه‌ای برای رهاسازی ذهن خواند: «دل»، «جان» و «دیده» سه لایه تمایل، حیات و ادراک‌اند که یک‌جا تسلیم «دیدار» می‌شوند؛ از دید روان‌شناسی تحلیلی، این لحظه همان توقف گفت‌وگوی درونی و ادغام با لحظه حال است.