من او را دوستداشتم و او او را...:
تحقیقات علوم اعصاب نشان میدهد که عشق یکطرفه همان نواحی مغز را فعال میکند که اعتیاد به کوکائین فعال میکند: هستهی اکامبنس و ناحیهی تگمنتال شکمی. مغزتان معتاد به امید شده، حتی وقتی واقعیت برعکس را فریاد میزند. سؤال برای شما: آیا تا به حال شده که بدانید عشقتان جواب ندارد، ولی باز هم نتوانید دست از دوستداشتن بردارید؟
راهکار:
این جملهی ناتمام دقیقاً همان جایی است که هزاران ترانه و شعر از آن سرچشمه گرفتهاند. اگر میخواهی این حس را به یک اثر هنری تبدیل کنی، سعی کن سه کلمهی پایانی «او را» را با یک فعل یا تصویر غیرمنتظره کامل کنی؛ مثلاً «... و او، او را فراموش کرد» یا «... و او، او را در آغوش دیگری دید». این کار به خواننده شوک عاطفی میدهد.