تیکه سنگین: ما حرامِ حرامزادگیِ حرامزادهها شدیم:
در جامعهشناسی انحراف، هوارد بکر میگوید «انحراف» در خود عمل نیست؛ در برچسبی است که گروه مسلط میزند. یعنی «حرام شدن» یک فرایند قدرت است، نه اخلاق. در تاریخ، مدعیان فاسد مذهبی دقیقاً پیامبران را «حرام» و «خارج از دین» میخواندند؛ چون سلامت و صداقتشان نظم دروغین را تهدید میکرد.
راهکار:
این جمله برعکسِ یک آینه است: «حرامزادهها» دقیقاً از آدمهایی که معیارشان را به چالش میکشند احساس خطر میکنند؛ پس «حرام شدن» تو نشانهی تهدید بودن توست، نه نقصت.