لجبازی؛ مرز بین لیاقت و حماقت در رابطه:
در روانشناسی، لجبازی اغلب مکانیسم دفاعی برای حفظ کنترل در شرایط عدم اطمینانه. جالبه که در نظریه بازیها، این رفتار شبیه «معمای زندانی» عمل میکنه: هر دو طرف با اصرار روی موضع خود، به نتیجهای بدتر از همکاری میرسن. آیا این مرز واقعاً لیاقت رو میسنجه یا فقط یه تله برای تخریب رابطهست؟
راهکار:
این جمله یک الگوی رفتاری خطرناک رو نشون میده: لجبازی به جای گفتوگو، رابطه رو به میدان جنگ تبدیل میکنه. شاید بهتر باشه بهجای تعیین مرز با لجاجت، از «ارتباط شفاف» استفاده کنی تا هم لیاقت مشخص بشه هم حماقت تکرار نشه.