قطع شدن صدای کودک درون؛ باختی بزرگتر از هر شکست:
در روانشناسی رشد، «صدای کودک درون» نماینده خودانگیختگی، کنجکاوی و احساسات خام است. قطع شدن این صدا معمولاً در اثر تروماهای دوران کودکی یا سرکوبهای اطرافیان رخ میدهد. جالب است بدانید پژوهشهای عصبشناسی نشان دادهاند وقتی فردی این بخش از خود را خاموش میکند، مدارهای prefrontal cortex (پیشپیشانی) بیشفعال میشوند و تصمیمگیریها خشک و منطقی صرف میشوند. یک سوال تلخ: آیا صدای او برای همیشه رفته، یا فقط منتظر جایی امن برای بازگشت است؟
راهکار:
این حس عمیق رو میتونی با بازنویسی نامهای به آن دختر کوچولو تبدیل کنی: هر چیزی که میخواستی بگی ولی نشد رو بنویس، حتی اگر تلخ باشه. گاهی کلماتِ ناگفته، صدای قطعشده را برمیگردانند.