مختار و یزید

طنز تلخ: من مختار بودم، او یزید را دوست داشت:

واقعیت جالب: مختار در تاریخ هم قهرمان است هم جنجالی – برخی او را انقلابی می‌دانند، برخی شورشی فرصت‌طلب. اما یزید نماد قدرت بی‌چون‌وچرا و لذت‌طلبی بود. از نظر روان‌شناسی، جذب «یزید» شدن اغلب ریشه در نیاز به تعلق به قدرت مسلط دارد، نه ارزش‌های اخلاقی. آیا این انتخاب آگاهانه‌ست یا بازتاب ناخودآگاه ترس از آزادی؟

راهکار:

این تضاد تاریخی نشان می‌دهد که گاهی جذابیت «شر» در سادگی و قدرت ظاهری آن نهفته است. شاید طرف مقابل نه یزید، که نسخه‌ای از آزادی واژگون‌شده را دوست داشته باشد. دفعه بعد بپرس: «دقیقاً کجای یزید برات جذاب بود؟»