وقتی غم تمام میشود، شادی کردن را بلدی؟:
طبق تحقیقات روانشناسی، انسانها به پدیدهای به نام «چرخدندهی لذت» دچارند: پس از رفع رنج، سطح شادی موقتاً بالا میرود اما به سرعت به حالت پایه بازمیگردد. به همین دلیل، بسیاری پس از پایان یک دورهی سخت، در شادی کردن ناتوان میمانند و حتی احساس گناه میکنند. جالب است بدانید نورونهای مغز برای محافظت از ما، عادت به غم را تقویت میکنند. پس شادی نیازمند تمرینی آگاهانه است. جامعهی تاو: آیا ما بلدیم پس از هر سختی، شادی را تمرین کنیم؟
راهکار:
شادی کردن یک مهارت است که در دل غم گم نمیشود، فقط گرد و غبار میگیرد؛ مثل دوچرخهسواری، کافی است دوباره شروع کنی. هر روز سه اتفاق کوچک خوب را یادداشت کن تا نورونهای مغزت دوباره مسیر شادی را بازیابند.