مبتلا شدن به عشق

واگیردارترین بیماری زمین و من، مبتلاترین:

در روانشناسی، «لیمِرنس» حالتی شبیه به وسواس است که با افکار intrusive و تمایل شدید به تایید شدن توسط معشوق مشخص می‌شود. جالب است که از نظر عصبی، فعالیت در مناطق مرتبط با پاداش (مثل جسم مخطط) و اضطراب (مثل آمیگدالا) همزمان افزایش می‌یابد. آیا این وسواس، بخشی ضروری از عشق است یا نشانه‌ای از وابستگی ناسالم؟

راهکار:

این حسِ «ابتلا» را میتوان با ایده‌ی «لیمِرنس» در روانشناسی مقایسه کرد: یک حالت وسواس‌گونه عاطفی که فرد را کاملاً درگیر می‌کند. شاید جالب باشد که در مورد مرز باریک بین عشق شدید و وسواس فکری بیشتر بخوانی.

معنی واقعی «عزیز دل کسی بودن»؛ امیدی از جنس ابتلا:

مطالعات نشان می‌دهند احساس دوست‌داشته شدن واقعی سطح کورتیزول را کاهش می‌دهد و با ترشح اکسی‌توسین و دوپامین، سیستم ایمنی و تحمل درد را تقویت می‌کند. در روانشناسی تکاملی، این دلبستگی متقابل یک مکانیزم بقا برای کاهش استرس گروهی بوده و مغز آن را مثل پاداش پردازش می‌کند. به همین دلیل است که «مبتلا شدن» به عزیز بودن، مدارهای تنهایی را عملاً از کار می‌اندازد. پس این ابتلا یک داروی ضد تنهایی جمعی است، نه؟

راهکار:

عزیز دل کسی بودن بیش از یک تمنا، بازتاب شیمیایی پذیرش متقابل است؛ این حس از جایی شروع می‌شود که خودت را آنقدر ارزشمند بدانی که «میزبانی» شایسته‌ی این نعمت باشی، نه فقط قربانی شیرین آن.

عشق بلاست؛ تا مبتلا نشی نمیفهمی: