معنی واقعی «عزیز دل کسی بودن»؛ امیدی از جنس ابتلا:
مطالعات نشان میدهند احساس دوستداشته شدن واقعی سطح کورتیزول را کاهش میدهد و با ترشح اکسیتوسین و دوپامین، سیستم ایمنی و تحمل درد را تقویت میکند. در روانشناسی تکاملی، این دلبستگی متقابل یک مکانیزم بقا برای کاهش استرس گروهی بوده و مغز آن را مثل پاداش پردازش میکند. به همین دلیل است که «مبتلا شدن» به عزیز بودن، مدارهای تنهایی را عملاً از کار میاندازد. پس این ابتلا یک داروی ضد تنهایی جمعی است، نه؟
راهکار:
عزیز دل کسی بودن بیش از یک تمنا، بازتاب شیمیایی پذیرش متقابل است؛ این حس از جایی شروع میشود که خودت را آنقدر ارزشمند بدانی که «میزبانی» شایستهی این نعمت باشی، نه فقط قربانی شیرین آن.