حسرت ماندن همان آدم سابق:
مغز انسان تمایل به «نوستالژی انتخابی» داره: خاطرات مثبت گذشته رو تقویت میکنه و جنبههای منفی رو کمرنگ. این مکانیسم بقا باعث میشه همیشه اون شخص رو کاملتر از واقعیت به خاطر بیاریم. جالبه که خودت هم احتمالاً تغییر کردهای، اما فقط تغییر طرف مقابل رو میبینی. آیا تابهحال به تغییرات خودت در طول رابطه فکر کردی؟
راهکار:
گاهی تغییر دیگران نه خیانت، که نشانه رشد طبیعیه. اما حسرت لحظههای ثابت موندن، همون قدر واقعیه که شیرینی اون لحظهها بود.