عشق یک طرفه: کسی که دوستت داره میمونه، نه کسی که دوستش داری:
تحقیقات روانشناسی میگوید وقتی کسی را دوست داریم، مغزمان دوپامین و اکسیتوسین ترشح میکند و او را «خاص» میبینیم. اما در روابط یکطرفه، این حس به مرور تبدیل به وابستگی دردناک میشود؛ چون جایزهای دریافت نمیکنیم. در مقابل، کسی که دوستمان دارد احتمالاً ما را «فرصت» نمیبیند، بلکه به دلیل همان حس متقابل میماند. سؤال: آیا ارزشش را دارد که منتظر «کسی که دوستش داری» بمانی، یا بهتر است قدردان «کسی که دوستت داره» باشی؟
راهکار:
این جمله انگار از جای زخم عمیقتری میآید: شاید نهداشتنِ آن «کسی که دوستش داری» باعث میشود «کسی که دوستت داره» را بیشتر ببینی. اما گاهی ماندنِ آن یکی هم از سر عادت است، نه عشق. حواست باشد که بین «موندن» و «خواستن» تفاوت هست.