آشتی بعد از دعوا؛ یعنی کسی واقعاً دوستت دارد:
جان گاتمن میگوید سرنوشت رابطه را نه خودِ دعوا، بلکه «بازسازی بعد از تعارض» تعیین میکند. لحظهای که بعد از ناراحتی، لبخند یا تماس گرم پیش میآید، مغز از حالت خطر خارج میشود؛ در همان لحظه اکسیتوسین ترشح میشود و همان کسی که ناراحتت کرده به منبع امنیت تبدیل میشود. برعکس، قطع ارتباط در اوج عصبانیت مثل خیانت در حافظه ثبت میشود. پس «نمیذاره ناراحت بمونی» دقیقاً همان مکانیزم نجات رابطه است.
راهکار:
این جمله را از زاویهی دیگری ببین: کسی که واقعاً دوستت دارد، جرئت میکند ناراحتت کند تا صادق باشد؛ اما هیچوقت نمیگذارد سکوت و قهر جای گفتگو را بگیرد. میتوانی بنویسی: آن ناراحتی کوتاه ارزشش را دارد که برای همیشه از آدم اشتباه ناراحت نباشی.