دوست داشتن یک طرفه؛ وقتی کسی که برات مهمه ارزشت رو ندونه:
مغز انسان در عشق یکطرفه، مادهی شیمیایی دوپامین رو مثل قماربازی که گاهی برنده میشه، با سیگنالهای متناوب تقویت میکنه و اعتیاد عاطفی میسازه. ریشهی این درد فقط رد شدن نیست؛ ریشهش «پاداشهای تصادفی»ای هستن که ذهن رو امیدوار نگه میدارن. جالبه که بدونی در قمار هم دقیقاً همین مکانیسم عمل میکنه و باعث میشه آدمها با وجود باخت، ادامه بدن. سوال: اگر این رابطه یک قمار مغزی باشه، چه زمانی باید از میز خارج شد؟
راهکار:
درد تو از جنس فقدان ارزش نیست؛ نشونهی ظرفیت بالای توئه برای دوست داشتن. روانشناسان میگویند احساسات یکطرفه از فعالسازی سیستم پاداش مغز میان و ما رو به آدم معتاد میکنن. تو فقط کسی رو انتخاب کردی که آینهی خالی بودن خودشه، نه بازتاب ارزش تو.