جستجو کنید..موضوع
نوع فیلترفیلتر
بهترزبان
بهترترتیب

کنار آمدن با احساسات

5 پست
متن های کنار آمدن با احساسات / بهترین متن کنار آمدن با احساسات [پیشنهادی]
همه فیلتر
همه زبان
بهترین ترتیب
بزرگ شدن شاید همین باشد؛
اینکه دیگر برای هر اتفاقی دنبال پاسخ فوری نباشی. اینکه گاهی ندانی چه احساسی داری، ندانی ماندن درست است یا رفتن، ندانی این اتفاق نعمت است یا اشتباه.
و به جای فرار کردن، کنارش بنشینی. سکوت کنی. و اجازه بدهی زندگی، خودش کم‌کم معنای خودش را توضیح دهد....


آویسا ✍🏻️
4.3
روانشناسی فلسفی معنای بزرگ شدن کنار آمدن با احساسات صبر در زندگی پذیرش بلاتکلیفی
در روانشناسی، این حالت «تحمل پریشانی» نام دارد: تو...

بزرگ شدن؛ هنر نشستن در بلاتکلیفی:

در روانشناسی، این حالت «تحمل پریشانی» نام دارد: توانایی تحمل احساسات منفی بدون واکنش فوری. جالب است که مغز ما در حالت «عدم قطعیت»، فعالیت بیشتری در مناطق مرتبط با یادگیری و انعطاف‌پذیری نشان می‌دهد تا در حالت قطعیت کاذب. آیا تا به حال توجه کرده‌اید که چقدر از «پاسخ‌های فوری» ما در نهایت اشتباه از آب درمی‌آیند؟

راهکار:

برای تمرین این نگرش، می‌توانید دفترچه‌ای داشته باشید و موقعیت‌های بلاتکلیفی را ثبت کنید. بعد از چند ماه، دوباره نگاهی بیندازید. اغلب می‌بینید که پاسخ‌ها خودشان، بدون دخالت فوری شما، شکل گرفته‌اند.

گاهی
تنها راه
نجات،
بی‌احساس
شدن
است.️
4.4
غمگین فلسفی بی‌احساسی راه نجات احساسات منفی کنار آمدن با احساسات
در روانشناسی، بی‌احساسی موقت 'تخلیه عاطفی' نامیده ...

آیا بی‌احساسی تنها راه نجات است؟:

در روانشناسی، بی‌احساسی موقت 'تخلیه عاطفی' نامیده می‌شود که مغز برای محافظت از خود در بحران‌ها فعال می‌کند. جالب است که برخی مطالعات نشان داده‌اند افرادی که به طور مزمن بی‌احساس می‌شوند، در تشخیص چهره‌های شاد مشکل دارند. آیا این قیمت سنگین برای آرامش موقت ارزش دارد؟

راهکار:

بی‌احساسی شاید یک سپر موقت باشد، اما درازمدت شما را از خود واقعی‌تان دور می‌کند. شاید راه نجات واقعی، یادگیری مدیریت احساسات باشد نه حذف آن‌ها.

نصب برنامه اندروید تاوبیو
من کربن نیستم که تحت فشار الماس شم؛
من حساسم،فقط میشینم گریه میکنم...️
4.4
غمگین روانشناسی فشار روانی حساسیت عاطفی گریه کردن کنار آمدن با احساسات
آیا می‌دانستید که کربن تحت فشار می‌تواند هم الماس ...

حساسیت عاطفی و فشار روانی: چرا گریه کردن اشکالی ندارد؟:

آیا می‌دانستید که کربن تحت فشار می‌تواند هم الماس شود و هم گرافیت؟ الماس نماد سختی است، اما حساسیت بالا یک ویژگی تکاملی است که به انسان‌های اولیه کمک کرد خطرات را زودتر تشخیص دهند. گریه کردن هم سطح کورتیزول را کاهش می‌دهد. پس شاید الماس شدن تنها گزینه نیست. آیا تا به حال فکر کرده‌اید که گریه کردن چه فواید علمی دارد؟

راهکار:

حساس بودن به معنای ضعف نیست؛ برعکس، نشانه‌ای از هوش هیجانی بالاست. گریه کردن به‌عنوان یک مکانیسم طبیعی، استرس را کاهش می‌دهد و به تنظیم احساسات کمک می‌کند. این واکنش می‌تواند راهی برای خودآگاهی و التیام باشد، نه شکست.

به قول حشمت فردوس:
ببین!
من عادت دارم غصه هر اتفاقِ بد رو،
به دفعه بخورم...
نه تمام عمر...!️
-
روانشناسی فلسفی مدیریت غم کنار آمدن با احساسات حشمت فردوس رهایی از گذشته
در روانشناسی پدیده‌ای به نام «پردازش عاطفی کامل» (...

نگرش حشمت فردوس: غصه را یکباره بخور نه تمام عمر:

در روانشناسی پدیده‌ای به نام «پردازش عاطفی کامل» (Emotional Processing) وجود دارد: وقتی اجازه می‌دهیم احساسات به‌تدریج هضم شوند، احتمال بروز اختلال استرس پس از سانحه کاهش می‌یابد. اما حرف حشمت فردوس یک مکانیسم دفاعی قدرتمند است: «خوردن غصه به دفعه» شبیه فروبردن یک قرص تلخ به‌جای مکیدن آن – درد کوتاه‌مدت، رهایی بلندمدت. آیا واقعاً می‌شود همه‌ی غم یک حادثه را در یک لحظه جذب کرد و بعد رها شد؟

راهکار:

این نگرش جسورانه است، اما پژوهش‌ها نشان می‌دهد مغز برای پردازش ترومای بزرگ نیاز به زمان دارد. شاید بتوان غم را «فشرده» خورد، اما نه یکباره – مثلاً با تکنیک «نوشتن محدود» در بازه‌های کوتاه.

مشابه ها
از آن پس، دیگر با غم نجنگیدم؛ کنارش نشستم، مثلِ دو مسافری که می‌دانند تا پایانِ راه، هیچ‌یک از دیگری جدا نخواهد شد ((=️
4.6
روانشناسی فلسفی پذیرش غم کنار آمدن با احساسات غم و سفر زندگی همزیستی با غم
آیا می‌دانستید که بر اساس نظریهٔ «پردازش هیجانی»، ...

پذیرش غم؛ مثل دو مسافر تا پایان راه:

آیا می‌دانستید که بر اساس نظریهٔ «پردازش هیجانی»، وقتی غم را به جای جنگیدن به عنوان یک تجربه می‌پذیریم، مغز مسیرهای عصبی جدیدی برای تنظیم احساسات می‌سازد؟ این همان «انعطاف‌پذیری هیجانی» است. شما این مسافر را چطور در خود جای داده‌اید؟

راهکار:

برای تقویت این دیدگاه، می‌توانید یک دفترچهٔ «همسفری با غم» داشته باشید و هر روز چند دقیقه بدون قضاوت، احساس غم را بنویسید و به آن فضا دهید. این تمرین ساده به مرور زمان، رابطه‌تان با غم را از جنگ به همسفری تغییر می‌دهد.