خطای پس‌بینی

تقصیر تو نیست؛ پشیمانی و خطای پس‌بینی:

سوگیری پس‌نگر باعث می‌شود پس از دیدن نتیجه، تصمیم گذشته را قابل‌پیش‌بینی ببینیم؛ مغز خاطره را بازنویسی می‌کند و اطلاعات مبهم آن لحظه را حذف می‌کند. به همین دلیل محکوم‌کردن انتخاب دیروز با دانسته‌های امروز اغلب یک مقایسه ناعادلانه است. آیا تا حالا تصمیمی را با دانسته‌های امروز محکوم کرده‌اید؟

راهکار:

بازخوانی این جمله: «ارزشش را داشت» یک محاسبه‌ی لحظه‌ای بود، نه قراردادی ابدی؛ پشیمانی امروز اغلب از مقایسه‌ی نتیجه با معیارهای تازه می‌آید، نه از اشتباه بودن انتخاب قبلی. می‌توان تصمیم را با اطلاعات همان روز سنجید و درس امروز را جدا از محکوم کردن گذشته نگه داشت.