خطای هزینه هدر رفته

تقصیر تو نیست: چرا فکر می‌کردی ارزشش را دارد؟:

در روانشناسی شناختی، این تجربه دقیقاً مصداق «خطای هزینهٔ هدر رفته» (Sunk Cost Fallacy) است. وقتی انسان زمان، انرژی و احساسات زیادی صرف چیزی می‌کند، مغز برای فرار از احساس پشیمانی، ارزش آن را بیش از حد واقعی برآورد می‌کند. به همین دلیل است که همچنان با خود می‌گوییم «ارزشش را داشت»، حتی وقتی تمام نشانه‌ها خلافش را فریاد می‌زنند. این خطا، یک میان‌بُر ذهنی باستانی است که زمانی برای بقا ضروری بود، اما امروز قلبمان را گروگان می‌گیرد.

راهکار:

ارزشش رو داشت، نه چون اون لیاقتش رو داشت، بلکه چون تو ظرفیت عظیم عشق‌ورزیدنت رو کشف کردی. این تجربه عضلهٔ عاطفی‌ات رو ساخت، نسوزوندش.