یادگیری دوست داشتن خود؛ راهی به پذیرش بیقید و شرط:
برخلاف باور رایج، «خوددوستی» یک احساس نیست، بلکه یک الگوی عصبی قابل تمرین است. پژوهشهای دانشگاه اکستر نشان داد وقتی با خود به شکل سومشخص فکر میکنید، فاصلهٔ روانی میگیرید و فعالیت آمیگدال کاهش مییابد. خودشفقتی طبق متاآنالیز نِف، با کاهش کورتیزول و افزایش اکسیتوسین همراه است؛ یعنی بدن واقعاً آرامش را حس میکند، نه فقط ذهن. سؤال: اگر همین جمله را دربارهٔ بهترین دوستت میگفتی، همان همدلی را دریافت میکردی؟
راهکار:
این جمله را میتوان از یک نتیجهگیری ثابت به یک مسیر پویا تبدیل کرد: «من دارم میآموزم که با تمام نقصهایم با خودم مهربان باشم.» یک تمرین عملی این است که سه موقعیتی را که در آنها خودت را سرزنش کردهای بنویس و پاسخ همدلانهای را که به یک دوست میدادی، کنار هر کدام اضافه کن.