خواستی دمت گرم نخواستی شرت کم

من همینم که هستم؛ خواستی دمت گرم، نخواستی شرت کم:

ویلیام سوآن، روان‌شناس اجتماعی، می‌گوید آدم‌ها در روابط به‌طور ناخودآگاه به دنبال «خودتأییدی» می‌گردند؛ یعنی حتی اگر تصویرشان از خود منفی باشد، باز هم جذب کسی می‌شوند که آن را تأیید کند. جمله «من همینم که هستم» در واقع یک فیلتر روانی است: اعلام می‌کند که بازی تأییدطلبی را بلد نیستی و فقط با کسانی می‌مانی که نسخه واقعی‌ات را می‌پذیرند. آیا این خودپذیری است یا سپر دفاعی؟

راهکار:

این جمله شکلی از «خودپذیری رادیکال» است؛ اما قدرت واقعی‌اش در اعلام بی‌نیازی از تأیید دیگران است. وقتی می‌گویی «نخواستی شرت کم»، در حال فیلترکردن آدم‌هایی هستی که با نسخه واقعی‌ات هم‌فرکانس نیستند؛ این یعنی هزینه درام را کم می‌کنی، نه این‌که صرفاً لجبازی کنی.