خاطرههای جا مانده بین صفحات کتاب:
تحقیقات عصبشناسی نشان میدهد که حافظه اپیزودیک ما به شدت با مکان و بافت فیزیکی گره خورده است. همان بوی کاغذ، لمس صفحه و جای انگشتان، مدارهای عصبی مرتبط با آن خاطره را فعال میکند. این دقیقاً همان مکانیزمی است که در «در جستجوی زمان از دست رفته» پروست با مادلن معروفش به تصویر کشید. آیا این خاطراتِ گمشده بین صفحات، برایتان ارزشمندتر از خود متن کتاب نیستند؟
راهکار:
این حس نوستالژیک را میتوان با نوشتن یادداشتهای کوچک روی برگههای جداگانه و قرار دادن در کتابهای دیگر هم تکرار کرد؛ انگار که هر کتاب یک جعبه خاطره است.