انتظار نداشتن از دیگران؛ راهی برای کاهش ناامیدی:
مغز هر انتظار را مثل یک پیش‌بینی پاداش پردازش می‌کند؛ وقتی نتیجه با پیش‌بینی جور نباشد، «خطای پیش‌بینی» فعال می‌شود و ناامیدی شکل می‌گیرد. جالب اینکه حذف انتظار هم پیش‌بینی را صفر نمی‌کند؛ فقط آن را از آگاهی بیرون می‌برد و ممکن است انتظارات پنهان، شدیدتر غافلگیرمان کنند.
راهکار:
حذف کامل انتظار، ناامیدی را پنهان می‌کند نه حل؛ جای آن، «انتظار شفاف» را جایگزین کنید: نیاز را دقیق بگویید، احتمال برآورده شدن را واقع‌بینانه بسنجید و پاسخ را به رفتار طرف مقابل گره بزنید نه به حدس ذهنی. این کار ناامیدی را از غافلگیری به اطلاعات قابل مدیریت تبدیل می‌کند.