شعر سعید شیروانی: فراموشی که جوانه میزند:
آیا میدانستید مغز در فرآیند «بازتثبیت حافظه» هر بار که خاطرهای را به یاد میآورد، آن را بازنویسی میکند؟ تلاش بیوقفه برای فراموشی دقیقاً باعث تقویت آن مدار عصبی میشود. این همان «اثر طعنهآمیز» معروف در روانشناسی است: هرچه بیشتر بگویی «بهش فکر نکن»، ذهن بیشتر به آن میچسبد. چه میشود اگر به جای خاکسپاری، خاطرات را به بخشی از روایت زندگی تبدیل کنیم؟
راهکار:
این پارادوکس رو میشه به «اثر بازگشتی» تعبیر کرد: هرچی بیشتر تلاش کنی یه فکر رو سرکوب کنی، ناخودآگاه برمیگرده قویتر. شاید بهجای دفن خاطرات، پذیرش و ادغامشون با هویت فعلی راهکار بهتری باشه.