خاطراتی که بعد از خاککردنش دوباره جوانه میزنند:
اینجا با پدیدهٔ «خرس سفید» روبهروییم؛ ذهن وقتی چیزی را ممنوع میکند، همان را فعالتر بازتولید میکند. پژوهشهای علوم اعصاب هم نشان دادهاند سرکوب خاطره، مسیرهای عصبی مرتبط با آن را حساستر میکند؛ دقیقاً مثل علف هرزی که با کندن، ریشهاش عمیقتر میشود. خاطرات «خاکشده» معمولاً از ناخودآگاه تغذیه میکنند و در آسیبپذیرترین لحظه سر برمیآورند. پس آیا «خاککردن» واقعاً فراموشی است؟
راهکار:
این استعاره دقیقاً نشاندهندهٔ «راهبرد سرکوب» است؛ هر دفنکردنی، خاکِ تازهای برای ریشههای خاطره است. خاطرهای که با آن صلح نکنیم، بارها جوانه میزند تا دیده شود.