جستجو کنید..موضوع
نوع فیلترفیلتر
بهترزبان
بهترترتیب

جمله کنایه دار

3 پست
متن های جمله کنایه دار / بهترین متن جمله کنایه دار [پیشنهادی]
همه فیلتر
همه زبان
بهترین ترتیب
دور سطل آشغال از ذات خیلیا پاک تره🚶🏿‍♀️💤️
3.8
تیکه دار طنز تیکه سنگین ذات آدم ها آدم های بی وجدان جمله کنایه دار
روانشناسی به این می‌گه «اثر مکبث»: دست شستن و تمیز...

تیکه سنگین: دور سطل آشغال از ذات بعضی‌ها پاک‌تره:

روانشناسی به این می‌گه «اثر مکبث»: دست شستن و تمیزی فیزیکی، حس گناه اخلاقی رو کم می‌کنه! در مطالعات، آدم‌ها بعد از تمیز کردن دستهاشون قضاوت اخلاقی سخت‌گیرانه‌تری دارن. یعنی اونی که مدام از پاکی دیگران حرف می‌زنه، شاید داره کثیفی خودش رو با تمیزکاری بیرونی جبران می‌کنه. 🗑️ اگه این جمله رو نوشتی، کدوم زباله‌ی ذهنی رو می‌خوای دور بریزی؟

راهکار:

این جمله رو مثل یه آینه ببین: گاهی تمیزتر بودن از اطرافیان، خودش یه زندان تنهاییه.

ما اخلاقمون بد نیست با شما حال نمیکنیم🤣💋️

️
4.5
طنز رفاقتی کنایه دوستانه جمله کنایه دار شوخی با دوست حال نکردن با یک نفر
در روانشناسی اجتماعی، «خطای بنیادی اسناد» یعنی رفت...

حال نکردن با یک نفر؛ اخلاقمون بد نیست!:

در روانشناسی اجتماعی، «خطای بنیادی اسناد» یعنی رفتار خود را موقعیتی و رفتار دیگران را شخصیتی می‌بینیم؛ پس «اخلاق بد» اغلب برچسبی است که جای «ناسازگاری بین‌فردی» می‌نشیند. پژوهش‌ها نشان می‌دهند همخوانی ارزش‌ها و لحن گفت‌وگو بیش از اخلاق کلی، کیفیت رابطه را پیش‌بینی می‌کند. شما کدام را برچسب می‌زنید: شخصیت یا شرایط؟

راهکار:

بازخوانی این جمله نشان می‌دهد مسئله بیشتر «شیمی بین‌فردی» است تا اخلاق؛ نه تو بدی، نه من، فقط ریتم شوخی، مرزها و انتظارها جور نمی‌شود. خیلی از «حال نکردن»ها ریشه در همین ناسازگاری لحن دارند، نه در بد بودن اخلاق.

نصب برنامه اندروید تاوبیو
بعضیا بیشتر از ٢ ریال نمی ارزن اما چون ما پول خرد نداریم دچار توهم می شن 😎 ️
4.3
طنز تیکه دار جمله کنایه دار بعضیا نمی ارزن پول خرد نداریم توهم ارزش
در اقتصاد رفتاری، آدم‌ها ارزش اجتماعی خود را با «ا...

بعضیا بیشتر از ۲ ریال نمی‌ارزن؛ طنز تلخ درباره توهم ارزش:

در اقتصاد رفتاری، آدم‌ها ارزش اجتماعی خود را با «ارز در دسترس» دیگران اشتباه می‌گیرند؛ وقتی شما پول خرد ندارید، نه این‌که آن‌ها ارزشمندند، بلکه واحد مبادله شما برای سنجش‌شان بیش از حد بزرگ است. پدیدهٔ دانینگ-کروگر هم همین را نشان می‌دهد: هرچه توانایی کمتر، توهم شایستگی بیشتر. مغز ما برای خلاصی از هزینهٔ ارزیابی، به اولین معیار دم‌دست چنگ می‌زند؛ حتی اگر آن معیار ۲ ریالی باشد. حالا سؤال: اگر همه پول خرد داشته باشند، چند رابطه فقط با این توهم سرپا بوده؟

راهکار:

این جمله یک نسخهٔ عامیانه از «اثر دانینگ-کروگر» است: هرچه فرد توانایی یا ارزش واقعی کمتری داشته باشد، اعتمادبه‌نفس کاذب بیشتری نشان می‌دهد. می‌توانی همین ایده را با یک مثال ملموس از محل کار یا خرید روزانه ادامه بدهی تا محتوا قابلیت اشتراک بیشتری پیدا کند.

مشابه ها