وقتی عشق آنقدر عمیق است که طرف به خودش حسادت می‌کند:
در روانشناسی عشق، جرقه اولیه عمدتاً محصول دوپامین است، نه قلب؛ همان مسیر عصبی که با کوکائین فعال می‌شود. جمله تو نسخه‌ای از معشوق می‌سازد که از خود واقعی‌اش دوست‌داشتنی‌تر است؛ به این پدیده «ایده‌آل‌سازی معشوق» می‌گویند. مغز عاشق، نقاط ضعف را فیلتر و نقاط قوت را چند برابر می‌کند. حالا پارادوکس: اگر معشوق به نسخه ذهنی تو حسادت کند، یعنی باید با تصویری رقابت کند که خودش هرگز نساخته است.
راهکار:
این جمله از پدیده «ایده‌آل‌سازی معشوق» پرده برمی‌دارد: مغز در اوج شیفتگی، نسخه‌ای از طرف می‌سازد که از خود واقعی‌اش دوست‌داشتنی‌تر است. این نسخه در واقع آینه‌ای از عمق احساس توست، نه لزوماً واقعیت طرف. نکته تیز ماجرا اینجاست: اگر آن نسخه خیالی واقعی میشد، شاید این تو بودی که باید با حسادت کنار می‌آمدی.