حس و حال بارانی و سکوت پاییزی:
صدای باران به طیف نویز صورتی نزدیک است؛ مغز این نوع صدا را برای کاهش محرکهای محیطی عالی مییابد و به همین دلیل هنگام باران، گفتوگوی درونی تقویت میشود. در روانشناسی محیطی، باران باعث افزایش دروننگری و تشدید حس نوستالژی میشود؛ برای همین سکوت بیرونی، بلندتر از همیشه به نظر میرسد.
راهکار:
سکوت بعد از باران معمولاً بازتاب گفتوگوی درونی است؛ میتوانی همین حس را با یک عکس از خیابان خیس یا صدای ضبطشدهٔ باران همراه کنی تا حس و حال ملموستر شود.