چرا آدمهای غمگین باران را دوست دارند؟:
در روانشناسی، پدیدهای به نام «همراهی عاطفی با آبوهوا» وجود دارد. برخی مطالعات نشان میدهند باران با ایجاد فضای درونگرا (Cocooning)، فرصتی برای پردازش احساسات غمانگیز بدون قضاوت بیرونی فراهم میکند، گویی طبیعت در تنهاییِ فرد شریک میشود. آیا این حسِ همراهی، باران را به یک درمانگر خاموش تبدیل کرده؟
راهکار:
این ایده را میتوان با اشاره به مفهوم «پیترومورتیک» (Petrichor) گسترش داد: رایحهای دلپذیر که پس از باران در خاک خشک به مشام میرسد و ناشی از آزاد شدن روغنهای گیاهی و ترکیبهای شیمیایی باکتریهاست. این عطر، دلیل علمیِ احساس آرامش بسیاری از افراد در هوای بارانی است.