وقتی دوستت میپرسد: غم مگه دریا داره؟:
جالب است بدانیم در روانشناسی، استعارهی دریا برای غم ریشه در «احساس اقیانوسی» دارد؛ مفهومی که رومن رولان و فروید مطرح کردند: حس اتصال به امری بینهایت و در عین حال بلعیده شدن توسط غمی بزرگ. سکوت هم یک سازوکار محافظتی است تا مبادا این دریا طغیان کند و مهار نشود. آیا تا به حال شده که سکوت شما، عمیقترین ارتباطتان با یک دوست باشد؟
راهکار:
سکوت گاهی خودش یک دریای بیانتهاست، و دوست واقعی کسی است که حتی در سکوت هم موجهای غم را میبیند و به جایش ساحل میشود.