هنر معاشرت

ادب؛ هنر معاشرت یا مهارت قابل یادگیری:

گافمن ادب را «کار روی چهره» می‌داند: مجموعه حرکاتی که طرف مقابل را از شرم حفظ می‌کند. انسان‌شناسان آن را همکاری کم‌هزینه برای بقای گروه می‌بینند؛ اما ادبِ نمایشی اگر بی‌صداقت باشد، سریع‌تر از بی‌ادبی اعتماد را می‌شکند. مرز ادب و ریاکاری کجاست؟

راهکار:

این جمله ادب را به استعداد طبیعی گره می‌زند؛ در حالی که ادب بیشتر مهارتی اکتسابی است: ترکیبی از توجه به دیگری، کنترل تکانه و تمرین موقعیت‌های دشوار. اگر «هنرمند نبودن» را به «تمرین‌نکرده بودن» ترجمه کنیم، جمله از تحقیر به دعوت به یادگیری تبدیل می‌شود.