حال بد شبانه و ستاره شمردن؛ چرا مغز به آسمان پناه میبرد؟:
شمردن ستارهها فقط یک کلیشه نیست؛ مغز هنگام مواجهه با بینظمی، با شمارش الگوهای تصادفی نوعی نظم موقت میسازد و سطح کورتیزول را اندکی پایین میآورد. این کار در روانشناسی نوعی میکرو-مدیتیشن محسوب میشود، چون توجه پراکنده را روی یک محرک بیرونی ثابت نگه میدارد. اما اگر تا دیروقت زیر نور کم یا صفحهی روشن بیدار بمانی، ترشح ملاتونین مختل میشود و حال بد شبانه تشدید میگردد؛ چون مغز برای تنظیم خلق به تاریکی کامل نیاز دارد.
راهکار:
بدحالیِ شب معمولاً صدای همان فکرهایی است که در شلوغی روز فرصت شنیده شدن نداشتهاند؛ امشب به جای شمردنِ بینهایت ستارهها، فقط سه ستاره پیدا کن و برای هر کدام یک نفس عمیق بکش.