گذشته برنمیگردد؛ فلسفه زمان و حسرت:
در فیزیک، قانون دوم ترمودینامیک میگوید آنتروپی همیشه افزایش مییابد—یعنی زمان فقط یک جهت دارد و هر لحظه برای همیشه از دست میرود. جالب اینجاست که مغز انسان برای «گذشته» و «آینده» مدارهای مجزایی دارد و حسرت گذشته یک خطای محاسباتی تکاملی است. آیا پذیرش این «نابرگشتی» میتواند فشار حسرت را کم کند؟
راهکار:
گذشته برنمیگردد، اما میتوان آن را به چشم یک نقشهی راه برای لحظههای باقیمانده دید؛ هر اشتباه، یک مختصات دقیق برای مسیر آینده است.