گریه، نشانه پایان تحمل است، نه ضعف:
از نظر عصبشناسی، گریههای احساسی حاوی هورمونهای استرس مانند ACTH و پرولاکتین هستند. بدن با این کار بهطور فعال در حال دفع مواد شیمیایی مازاد ناشی از فشار طولانیمدت است؛ یک فرآیند فیزیولوژیک برای تنظیم مجدد. آیا جامعهای که گریه را ضعف میداند، در واقع مکانیسم طبیعی بقا را سرکوب میکند؟
راهکار:
این ایده رو با مفهوم 'تابآوری' (Resilience) مقایسه کن: تابآوری به معنای تحمل درد نیست، بلکه توانایی بازیابی و رشد پس از آن است. گریه میتونه یکی از مکانیسمهای این بازیابی باشه.