گلایه در رابطه

ارزش توجه واقعی در برابر توجه اجباری:

در روانشناسی، «توجه منفی» به رفتاری گفته می‌شود که برای جلب توجه دیگران انجام می‌دهیم، حتی اگر واکنش آنها خشم یا ناراحتی باشد. مغز کودکان و حتی بزرگسالان ناامن، گاهی توجه منفی را به «بی‌توجهی» ترجیح می‌دهد، چون حداقل نوعی اتصال و پاسخ است. آیا این نیاز به «هر نوع توجهی» ریشه در ترس از نادیده گرفته شدن مطلق دارد؟

راهکار:

می‌توان این ایده را گسترش داد: دفعه بعد که کسی با اصرار توجه شما را خواست، به جای واکنش احساسی، بپرسید «چرا توجه من برایت اینقدر مهمه؟» پاسخ او می‌تواند ماهیت واقعی رابطه را فاش کند.