غرور و برتری

رقابت با دیگران؛ حداکثرت حداقلم نیست:

نظریه مقایسه اجتماعی فستینگر: انسان‌ها بدون معیار عینی، خود را با افراد مشابه می‌سنجند؛ مقایسه رو به بالا می‌تواند انگیزه‌بخش یا فرساینده باشد. پارادوکس رقابت هم این است که سنجش مداوم با حریف، عملکرد کوتاه‌مدت را بالا می‌برد اما انگیزه درونی را فرسایش می‌دهد. معیارت درونی است یا حریف؟

راهکار:

این جمله بیشتر از برتری، از نیاز به دیده‌شدن می‌گوید؛ رقابت وقتی معنا دارد که معیارش رشد خودت باشد، نه کوچک‌کردن دیگری. اگر حداکثرت را با حداقل دیگران بسنجی، هر بار برنده می‌شوی اما هیچ‌وقت بزرگ‌تر نمی‌شوی.