دلتنگی و سیگار: روایت غرق در زیبایی و نبودن:
آیا میدانستی مغز انسان در مواجهه با فقدان یک عزیز، همان مدارهای عصبی اعتیاد به نیکوتین را فعال میکند؟ یعنی داغی دوری از زیبایی، از نظر شیمیایی در مغز شبیه به ترک یک مادهی مخدر است. سیگار در اینجا نه یک عادت، که یک استعارهی فیزیولوژیک است: بدن به دنبال پر کردن حفرهای است که نبودن او در نئوکورتکس ایجاد کرده. سوال: آیا تا به حال شده حس کنید که یک خاطره، خودش مثل یک نخ سیگار شما را به خودش وابسته کرده؟
راهکار:
این شعر به زیبایی پارادوکس عشق و فقدان را نشان میدهد: هرچه زیبایی بیشتر، درد نبودن عمیقتر. روانشناسی اعتیاد میگوید سیگار در لحظه تسکین میدهد، اما چرخهی وابستگی به محرک بیرونی (حتی یک خاطره) را تقویت میکند. شاید بازنویسی این حس با یک رفتار جایگزین (مثل نوشتن) بتواند از شدت آن کم کند.