بدنـیا پا نهـادم تا بگـریـم
کجای جـاده بود ان حالِـ پنهـان؟
کجای زندگی بود انسکوت گریان؟
خنـدیدم به عمر که گه گـاه مرا بنـده کرد
بنده شدم در این بندکه ناگاه مرا مرده کرد
ای هوای نفس گمان کردی که برده ای
ناگـاه میـبینی در قبری زیبا خـفته ای
مهربان دیر شد فهمیدی خنده زیبا نیست
چون گریان هم ز خنده دل شکیبا نیست♡️