گفتن مهم نیست

وقتی «مهم نیست» با اشک لو می‌رود:

پارادوکس سرکوب هیجانی: پژوهش‌های گراس نشان می‌دهد پنهان‌کردن ظاهری احساس، تجربه‌ی درونی را کم نمی‌کند؛ بلکه بار فیزیولوژیک را بالا می‌برد و حافظه‌ی کاری را مختل می‌کند. اشک هیجانی هم فقط آب و نمک نیست: حاوی هورمون‌های استرس و مسکن‌های طبیعی مانند انکفالین است. پس «مهم نیست» اغلب دروازه‌ای برای اهمیتِ بیش‌ازحد است.

راهکار:

این جمله پارادوکس «سرکوب هیجانی» را نشان می‌دهد: گفتن «مهم نیست» اغلب تلاشی برای تنظیم هیجان است، اما اشک مسیر دیگری را انتخاب می‌کند. به‌جای جنگیدن با این تناقض، می‌توان آن را نشانه‌ای از شدت اهمیت دانست؛ بدنی که اشک را بیرون می‌ریزد معمولاً زودتر از ذهن حقیقت را اعلام می‌کند.