بی ثباتی زندگی و بهانه ای برای گفتن دوستت دارم:
تحقیقات عصبشناسی نشان میدهد در شرایط ابهام و بلاتکلیفی، مغز سطح دوپامین را بالا میبرد؛ همان نوروترنسمیتری که در عشق پرشور درگیر است. یعنی بین «بیثباتی» و «عشق» یک اشتراک عصبی وجود دارد. شاید به همین دلیل است که در سرزمینی که فردایش نامعلوم است، گفتن «دوستت دارم» شدیدترین سیگنال بقای انسانی است.
راهکار:
بیثباتی را نه تهدید، که پسزمینهای ببین که به جملهی «دوستت دارم» عمق میدهد؛ اگر همهچیز ماندگار بود، عشق تبدیل به عادت میشد. این متن دقیقاً به ما یادآوری میکند که قدر همین لحظه را بدانیم؛ این هوشمندانهترین شکل عشق ورزیدن است.