تو یه فرشتهای؛ سوگند عاشقانهای از عمق جان:
در باورهای زرتشتی، «فروهر» نماد خودِ برتر انسان است، نه موجودی جدا. وقتی کسی را فرشته میخوانیم، شاید ناخودآگاه کهنالگوی رستگاری را بر او فرافکنی میکنیم. سوگند به جان در ایران باستان تقدس «اورته» (روان) را نشان میداد و شکستن آن مجازات داشت. آیا معشوق شما نیز نماد آن سویه پنهان روانتان است؟
راهکار:
در روانشناسی رابطه، فرشتهخوانی معشوق میتواند آغاز چرخهای از توهم و سرخوردگی باشد، چرا که هیچ انسانی کامل نیست. شاید عمیقتر این باشد: «تو انسانی شگفتانگیزی» و از تمام نقاط قوت و ضعفش لذت ببری، نه فقط تصویری آرمانی.