دلتنگی برای حسی که دیگر نیست؛ چرا رابطهها تغییر میکنند؟:
مغز ما آدمها را نه بهعنوان یک موجودیت ثابت، بلکه بهعنوان یک «منبع شیمیایی» ثبت میکند. احساس فهمیده شدن، ترشح اکسیتوسین و دوپامین را بهدنبال دارد. وقتی آن حس نیست، در واقع دلتنگ همان کوکتل عصبی هستی، نه خود شخص. جالب است که حتی اگر کسی هنوز در زندگیات باشد، اما دیگر آن واکنش شیمیایی را تحریک نکند، انگار غایب است. آیا میتوانی آن حس را بدون آن شخص بازتولید کنی؟
راهکار:
این دلتنگی شاید ندایی برای بازسازی احساس امنیت درونی باشد، نه بازگشت آن شخص. میتوانی با تمرین خودآگاهی و ثبت لحظاتی که همان حس را از درون تجربه میکنی، آن فضای همدلانه را در خود بسازی و کمتر به دیگران وابسته بمانی.