فاصله من و حال خوب؛ راهی که دور به نظر میرسد:
پدیده «فاصله هدونیک» میگوید مغز شادی را همیشه دورتر از اکنون کد میکند؛ دوپامین بیشتر منتظر پاداش است تا تجربهاش. در تصویربرداری مغزی، انتظار حال خوب همان نواحی را فعال میکند که اعتیاد به آینده. به همین دلیل جملههایی مثل «راه دور» فقط استعاره نیستند؛ نقشه عصبی فاصلهاند. حال خوب وقتی «اینجا» میشود که مدار انتظار خاموش شود.
راهکار:
این «راه دور» فاصله بین تو و حال خوب نیست؛ فاصله بین حال خوبِ واقعی و تصویر آرمانیِ آن است. آنچه دور به نظر میرسد، ساخته انتظار است، نه تجربه؛ افق هر قدم که نزدیک شود، خودش را جلو میبرد.