جستجو کنید..موضوع
نوع فیلترفیلتر
بهترزبان
بهترترتیب

فاصله از خود

3 پست
متن های فاصله از خود / بهترین متن فاصله از خود [پیشنهادی]
همه فیلتر
همه زبان
بهترین ترتیب
-بعضی‌وقتاکه‌به‌گذشته‌م‌برمیگردم
حس‌میکنم‌زندگی‌یه‌ادم‌دیگه‌رو‌نگاه‌میکنم
آدمی‌که‌خیلی‌جاها‌خودشونادیده‌گرفت
تاچیزی‌رو‌ازدست‌نده
امااخرش‌فهمیدم‌همه‌چیز‌هایی‌که‌ازشون‌گذشتم
ارزش‌موندنم‌رو‌نداشتن;
گاهی‌ادم‌رو‌کسی‌نمیشکنه‌
خودش‌باانتخاب‌های‌اشتباه‌و‌موندن‌های‌بی‌دلیل
کم‌کم‌ازخودش‌دورمیشه
وشایددردناک‌ترین‌قسمت‌ماجرااین‌بودکه
اون‌ادمی‌که‌همیشه‌بیشتر‌ازهمه‌مراقبش‌می‌بودم
خودم‌بودم.! ️
4.2
غمگین روانشناسی خیانت به خود فاصله از خود انتخاب اشتباه عزت نفس
روانشناسی به این می‌گوید «خیانت به خود»: قربانی کر...

خیانت به خود؛ وقتی از خودت دور می‌شوی:

روانشناسی به این می‌گوید «خیانت به خود»: قربانی کردن ارزش‌ها برای حفظ رابطه یا تصویر بیرونی. نادیده گرفتن مکرر نیازهای درونی، اعتماد به خود را مثل عضله‌ای فرسوده می‌کند و مغز آن را شبیه تهدید هویت ثبت می‌کند. دردش از خیانت دیگران ماندگارتر است، چون شاهدش خودت بوده‌ای. کدام انتخاب کوچک امروز این چرخه را تکرار می‌کند؟

راهکار:

این متن روایت یک‌شبه عوض شدن نیست؛ روایت فرسایش تدریجی است: هر «ماندن بی‌دلیل» مثل یک ترک کوچک روی هویت عمل می‌کند تا جایی که آدم فکر می‌کند آدم دیگری شده. از این زاویه، برگشتن به خود هم یک‌شبه نیست؛ با پس گرفتن همان انتخاب‌های کوچک شروع می‌شود.

عکسی قدیمی را از قفسه بیرون کشیدم، در وهله ی نخست خودم را بازنشناختم، بعد واقف شدم که چقدر از آن آدم دور شده ام. چه تبسم ها و خنده هایی که تا الان از من فرار کرده بودند. چه یادمان هایی که در مغزم خاک خورده بودند...
عجب آدمی، که روزی آن بودم و هم اینک قادر به نیل به آن نیستم؛
چقدر از خویش دور هستم اما نزدیک...
و چه آدم هایی که به من نزدیکند، اما دور...
گویا که عکس همان عکس است و آدم ها همان آدم ها...️
4.2
غمگین فلسفی دلتنگی برای گذشته فاصله از خود نوستالژی و خاطره عکس قدیمی
حافظهٔ ما آرشیو نیست؛ هر بار به یادآوردن، خاطره را...

عکس قدیمی، خودِ دور؛ دلتنگی برای آدمی که بودم:

حافظهٔ ما آرشیو نیست؛ هر بار به یادآوردن، خاطره را با داده‌های امروز بازنویسی می‌کند. در روان‌شناسی، «خودِ ناپیوسته» می‌گوید حسِ یکپارچگی هویت نوعی روایت ذهنی است؛ نسخهٔ گذشته تقریباً یک غریبه است. عکس‌ها این خطای شناختی را ملموس می‌کنند: تصویر ثابت است، ولی معنایش هر روز تغییر می‌کند. آیا عکس قدیمی سندِ ماست یا فقط نسخه‌ای است که امروز انتخاب می‌کنیم؟

راهکار:

این حس را می‌توان از زاویهٔ «خودِ روایتی» دید: ما در هر بار یادآوری، گذشته را مطابق امروز بازسازی می‌کنیم؛ عکس قدیمی سند تغییر است، نه شکست. می‌توانی همین مضمون را در یک قاب دوگانه ادامه بدهی: عکس قدیمی را کنار عکس امروز بگذاری تا فاصله را نه به‌عنوان فقدان، بلکه به‌عنوان ردِ حرکت ببینی.

نصب برنامه اندروید تاوبیو
از من بـہ من ؋ـرسنگ ها راـہ است️
2.3
فلسفی روانشناسی خودشناسی فاصله از خود مسیر درونی شکاف درونی
در روان‌شناسی به این «خودفاصله‌گیری» می‌گوییم: وقت...

از من تا من: فرسنگ‌ها راه درون:

در روان‌شناسی به این «خودفاصله‌گیری» می‌گوییم: وقتی از زاویهٔ سوم‌شخص به خود نگاه می‌کنیم، تنظیم هیجانی و خردمندی بیشتری داریم. این جمله ناخودآگاه همان فاصلهٔ روانی را ترسیم می‌کند که پژوهش‌ها آن را برای حل مسئله و کاهش نشخوار ذهنی مفید می‌دانند.

راهکار:

این فاصلهٔ «از من به من» همان مسیر خودشناسی است که مدام در حال پیمودن آن هستیم. شاید این فرسنگ‌ها هرگز تمام نشوند، چون «من» همواره در حال شدن و بازآفرینی خود است.

مشابه ها