درک گذرا بودن زندگی

راز گذران بودن جهان: چرا زمان را گذرا می‌بینیم؟:

جالب است بدانید که بر اساس نظریه نسبیت اینشتین، زمان مطلق نیست و سرعت و گرانش آن را کند یا تند می‌کنند. در سطح روان‌شناختی، مغز ما زمان را بر اساس تراکم خاطرات جدید اندازه می‌گیرد؛ به همین دلیل روزهای کودکی طولانی‌تر از بزرگسالی حس می‌شوند. گذران بودن جهان فقط یک حس شاعرانه نیست، یک حقیقت فیزیکی است. اگر زمان قابل کش‌آمدن است، لحظات عمیق زندگی را چطور می‌شود طولانی‌تر کرد؟

راهکار:

این جمله می‌تواند زاویه نگاه جدیدی بدهد: انگار که جهان یک نمایش بی‌وقفه است و ما با پذیرش ناپایداری آن، قدرت ماندن در لحظه را پیدا می‌کنیم. شاید راز آرامش، هم‌آغوشی با همین موج‌های زودگذر باشد، نه دل‌بستن به سکون.