درد عشق هر شب از سر تا پایمان خبر میگیرد:
عصب‌شناسی مدرن تأیید می‌کند که درد عاطفی، مانند طرد عشقی، دقیقاً همان نواحی مغزی را روشن می‌کند که درد فیزیکی فعال می‌کند، از جمله قشر کمربندی پیشین. به همین خاطر شاعر می‌گوید درد از سر تا پای ما خبر میگیرد: بدن واقعاً این رنج را مثل یک آسیب جسمی حس می‌کند. این هم‌پوشانی عصبی ریشهٔ استعاره‌های کهن «دل‌شکستگی» است.
راهکار:
این بیت درد را از یک حالت منفعل خارج می‌کند و به آن نقش عاملی فعال می‌بخشد: دردی که هر شب وضعیت ما را بررسی می‌کند. انگار درد نه فقط زجر، که شکلی از توجه عمیق به خود است. شاید بشود به آن مثل یک آینه نگاه کرد که هر شب ما را به خودمان نشان می‌دهد، نه صرفاً یک زخم.