چرا نباید همیشه در دسترس همه باشیم؟:
اصل کمیابی در روانشناسی اجتماعی نشان میدهد آدمها به چیزهایی که کمتر در دسترساند ارزش بیشتری میدهند. در اقتصاد رفتاری هم گزینههای محدود اضطراب انتخاب را کم و تمایل را زیاد میکنند. از سوی دیگر، نظریه واکنشپذیری روانی میگوید وقتی فردی همیشه در دسترس است، دیگری آزادی عمل کامل را حس نمیکند و میلش به او افت میکند. آیا حذف دسترسی همیشه ارزش میسازد یا در روابط نزدیک نتیجه معکوس دارد؟
راهکار:
این جمله را میتوان اینطور باز کرد: در دسترس بودنِ بیقید و شرط، ارزش تعاملات شما را نزد دیگران کاهش میدهد؛ چون مغز انسان برای چیزهای کمیاب ارزش بیشتری قائل است. پس مرز گذاشتن نه خودخواهی، بلکه سیگنال احترام به زمان و انرژی خودتان است.