برای هرکسی در دسترس نیستم؛ مرزهای شخصی و سلامت روان:
در روانشناسی اجتماعی، اصل «کمیابی» میگوید ارزش چیزی که همیشه در دسترس است کاهش مییابد؛ این همان مکانیزمی است که در اقتصاد توجه و روابط انسانی عمل میکند. جالبتر اینکه مغز انسان برای صمیمیت واقعی فقط ظرفیت ۵ تا ۱۵ رابطه نزدیک دارد، پس محدود کردن دسترسی نه سردی، بلکه مدیریت شناختی است. این مرزگذاری با کاهش تصمیمگیریهای کماهمیت، انرژی ذهنی را برای روابط عمیقتر آزاد میکند.
راهکار:
در روانشناسی اجتماعی به این حالت «اقتصاد توجه» میگویند؛ وقتی حضورت کمیاب شود، ارزش ارتباط با تو بالا میرود. این یک مکانیزم محافظتی مغز برای حفظ انرژی روانی است، نه سردی.