چرا کسانی که بیشتر قول موندن میدن، زودتر میرن؟:
آیا میدونستید تحقیقات روانشناسی میگن وقتی کسی بیدلیل و مکرر قول میده که میمونه، احتمالاً در حال جبران یک ناامنی درونی است؟ در حقیقت، مغز ما نوید «ماندگاری» را با فعالسازی دوپامین همراه میکنه – نه با تعهد واقعی. یعنی قول دادن خودش یک مواد مخدر است برای کاهش اضطراب جدایی. پس رفتن این آدمها نه خیانت، که شکست یک مسکن موقتی است. سوال: آیا شما هم قول موندنِ بیدلیل کسی رو تجربه کردید که بعدش رفت؟
راهکار:
این حس که همه میرن، ریشه در «نظریه دلبستگی» داره: آدمهایی که بیشتر قول موندن میدن، معمولاً اضطراب جدایی بالاتری دارن و برای کنترل ترس خودشون، وعدههای افراطی میدن. پس شاید نگارنده دارد به پارادوکس «قول بیش از حد = احتمال ترک بیشتر» اشاره میکنه.