چرا دوری آدمها را میسازد

دوری چطور آدم‌ها را می‌سازد؟:

در علوم اعصاب، «اثر فاصله» به بازنویسی خاطره در هیپوکامپ مربوط است: مغز وقتی کسی کنارمان نیست، جزئیات منفی را کمرنگ و نکات مثبت را پررنگ می‌کند. این همان «سوگیری خوش‌بینانه» است که فقدان را به کیمیا تبدیل می‌کند. دوری آدم‌ها را نمی‌سازد؛ فقط تصویرشان را آرمانی می‌کند. پس دوری، سازنده است یا ویراستار؟

راهکار:

می‌شود این ایده را معکوس دید: دوری فقط وقتی می‌سازد که آدم‌ها در آن فاصله، پروژه‌ی شخصی خودشان باشند؛ وگرنه فقط فاصله می‌اندازد. به این فکر کن که در این «ساخته‌شدن»، سهم خودت چیست.