مرگ از غم فراق

از دوری تو منقرض شدم؛ استخوان‌هایم را به دانشمندان بسپارید:

تحقیقات علوم اعصاب نشون داده که طرد شدن عاطفی دقیقاً همان نواحی مغز رو فعال می‌کنه که درد فیزیکی فعال می‌کنه – یعنی «دلشکستگی» واقعاً درد داره، نه فقط یه استعاره. حتی یه مطالعه در سال ۲۰۱۱ توی مجلهٔ PNAS نشون داد که مصرف مسکن‌های معمولی مثل استامینوفن می‌تونه شدت این «درد اجتماعی» رو کم کنه. پس شاید دانشمندان با دیدن استخوان‌هایت چیزی جز ردپای یک شکست عصبی-هیجانی پیدا نکنند. سوال اینجاست: آیا ما حاضریم به اندازه‌ی درد فیزیکی برای زخم‌های عاطفی‌مون درمان پیدا کنیم؟

راهکار:

این جمله‌ی شاعرانه رو می‌شه به‌عنوان یه استعاره از «انقراض عاطفی» دید: وقتی آدم از درون خالی می‌شه، حتی بدنش دیگه نشونه‌ای از بیماری نداره. شاید بهتر باشه به‌جای نشون دادن استخون‌ها به دانشمندها، یه کم به خودت رحم کنی و اجازه بدی زخم‌ها رو ببینی، نه اینکه با خنده پنهونشون کنی.