دل در غروب جا ماند: شعری از تعلق به لحظه:
غروب از نظر علمی لحظهای است که نور خورشید به دلیل زاویه تابش مسافت بیشتری را در جو میپیماید و پرتوهای آبی پراکنده میشوند، به همین دلیل آسمان نارنجی و قرمز دیده میشود. این پدیده یادآور این است که زیبایی در گذر است، اما دل ماندن یعنی انتخاب یک لحظه برای همیشه. آیا شما هم غروبی دارید که دلتان هنوز در آن جا مانده؟
راهکار:
غروبها نماد پایان روزند، اما «جا ماندن» دل در آن یعنی آن لحظه چنان عمیق بوده که زمان را متوقف کرده است. این حس را میتوان به قاب عکسی تبدیل کرد که هر بار دیدنش تو را به همان غروب بازمیگرداند.